چیری دیگر هم به من ببخش

                  قلبی قدر شناس و مهربان...

                  نه فقط قدران وقتی خشنودی اش فراهم می شود.

                  چرا که برکات هم روزهایی به چشم نمی آیند

                  اما ضربان چنین قلبی همیشه ستایشگر توست .

جای بازگشتی نیست

خداحافظ همین حالا

همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمهام

خداحافظ کمی غمگین به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنم ساده ست

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده ست

خداحافظ واسه اینکه نبندیم دل به رویاها

بدونیم بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

خداحافظ

خداحافظ

همین حالا

رویای من خداحافظ

مردن دوست دارم

گرچه مستیم و خرابیم چو شبهای دگر

دستها بالا بود. هر کسی سهم خودش را طلبید.

سهم هر کس که رسید، داغ تر از دل ما بود

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن

غم را دوباره وارد این ماجرا نکن

بیهوده پشت پا به غزلهای من نزن

با خاطرات خوب من اینگونه تا نکن

موهات را ببند دلم را تکان نده

در من دوباره فتنه و بلوا به پا نکن

من در کنار توست اگر چشم وا کنی

خود را اسیر پیچ و خم جاده ها نکن

بگذار شهر سرخوش زیبائیت شود

تنها به وصف آینه ها اکتفا نکن

امشب برای ماندنمان استخاره کن

اما به آیه های بدش اعتنا نکن....

  آن دم که با تو  ام

ای آنکه زنده از نفس توست جان من
آن دم که با تو‌ام، همه عالم ازان من

آن دم که با توام، پُِرم از شعر و از شراب
می‌ریزد آبشار غزل از زبان من

آن دم که با توام، سبکم مثل ابرها
سیمرغ کی‌ رسد به بلندآسمان من

بنگر طلوع خنده‌ی خورشید بر لبم
زان روشنی که کاشتی ای باغبان من!

با تو سخن ز مهر تو گفتن چه حاجت است؟
خود خوانده‌ای به گوش من این، مهربان من

بدترین ماه سال تیر

تیر امد غمنامه دست پیر ما داد

یکم تیر و ۲۵تیر

" براي خواندن ادامه متن ، روي ادامه كليك كنيد!!!"

نویسنده:

محمد جواد معین

نظر بده

روزی سبز بودم 
 

همانند بهار تازه و نوجوان بودم 

 به لطافت و تازگی شبنم 

 به سرسبزی برگ درختان 
 

به وسعت دشتهای سبز و خرم 

 به لطافت و زیبای ی گلها

همانند تابستان گرم و سوزان

جوان شدم 

 با آمدن پاییز و فصل برگ ریزان 
 

به میانسالی رسیدم و جاافتاده شدم

همانند آب دریاها با تجربه شدم 

 عمرم مثل برگهای پاییزی

از رنگ سبز به قرمز و قهوه ای و زرد رسید 

 از شاخه جدا افتاده 

 زیر پای عابرین خش خش کنان 

 همه را صدا می زنم 

 که مرا له نکنید 

 من هم روزی ، جوان و تازه و سرسبز بودم 

 جوان بودم ، فارغ از هر گونه بدی 
 

جوان بودم ، سرسبز بودم 

 جوان بودم ، جوان بودم

عاشق                           عاشق تر

نبود در تار و پودش           دیدی گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه دیدار این خونه

فقط  خوابه ، تو که رفتی هوای  خونه تب داره  ،  داره  از درو دیوارش غم

عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ،  بیا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون که فکر نمی کردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای کفتر و  گنجشک  کلاغای

سیاه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابیده  توی  دنیای خاموشی  ،   دیگه  ساعت رو

طاقچه شده کارش فراموشی  ،  شده کارش فراموشی  ،  دیگه  بارون  نمی

باره  اگر چه  ابر سیاه  ،  تو که  نیستی  توی  این خونه ،   دیگه  آشفته

بازاریست  ،  تموم  گل ها  خشکیدن مثل خار بیابون ها ،  دیگه  از

رنگ  و رو رفته ، کوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت

گفتیم و سفر کردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذرکردیم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم که تو می دونی،سرخاک

تو می میرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گیرم

دل از

 تو

دلت را به کسی بسپار که لیاقتش را داشته باشد

نگاهت را به کسی بدوز که قلبش برای تو بتپد

چشمانت را با نگاه کسی آشنا کن که زندگی را درک کند

سرت را روی شانه های کسی بگذار که از صدای تپش قلبت تو را بشناسد

آرامش نگاهت را به قلبی پیوند بزن که بی ریاترین باشد

لبخندت را نثار کسی کن که دل به زمین نداده باشد

رؤیاهایت را با چهره کسی تصور کن که زیبایی را احساس کند

چشم به راه کسی باش که تو را انتظار کشیده باشد

عاشق باش اما عاشق کسی که تک تک سلول هایش تقدس عشق را درک کنند

سلام خدمت دوستای گلم

خیلی خیلی خوش اومدین